یک دسته کبوتر از ره دور آمد

موسی صفتی زسینه ی طور آمد

بر قامتی از رساترین قله ی عشق

پرواز سفید هودجی نور آمد

آنان که رفتند کاری حسینی کردند

و ما که مانده ایم باید که ، کاری زینبی بکنیم    

و گرنه             

یزیدی هستیم

معلم شهید: دکتر علی شریعتی

تقدیم به شهیدان سانحه ی هوایی کرمان (شهدای غدیر

یک دسته کبوتر از ره دور آمد

موسی صفتی زسینه ی طور آمد

بر قامتی از رساترین قله ی عشق

پرواز سپید هودجی ، نور آمد

تقدیم به شهیدان

این لاله که بر روی چمن می خندد

از تلخی روزگار من می خندد

 افسوس که بر قامت رعنای شهید

افسون نگاه و پیرهن می خندد

سلام بر برادر عزیزم

یادت بخیر

آن روز ها را که خوب به خاطر داری

چه زود گذشت

            و به قول آن شیرین سخن : چه زود دیر شد

 ! یادت هست ، نوشته بودی : تامن نیامدم تو نرو

یادت هست ، نوشته بودی: فرزند امانتی است از خدا که پدر و مادر فقط

.وظیفه تربیت او را دارند و دست آخر باید که امانت را به صاحبش بر گردانند

اما نمی دانم این را یادت باشد یا نه وقتی که مادر بر جنازه ات حاضر شد و چهره نورانی ات را بوسید ،پرسیدم : مادر چگونه بود؟

گفت: فکر می کنم از حمام آمده وبه خواب رفته است

فقط این را می دانم که آن آرامش الهی در چهره زیبای تو دل مادر را آرام کرد .

ولی از پس این همه سال، هنوز یادت و داغت تازه است

باور کن که هرگز از دل ویاد ما بیرون نمی روی